نزول قرآن قرآن مجموعه آيات و سوره‌هايى است كه در طول 23 سال ، توسط جبرئيل امين ، بر پيامبر اكرم ( ص ) نازل شده است نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْامينُ * عَلَى قَلْبِكَ . . . و به صورت مجموعه كتاب درآمده است . واژه نزول در لغت به معناى فرود آمدن است و از آن به هبوط ، « 1 » حلول « 2 » و انحطاط از بالا ، « 3 » تعبير كرده‌اند ، اما اين واژه و مشتقات آن مانند انزال و تنزيل در قرآن مجيد در موضوعات گوناگون به كار رفته است ، مانند : 1 . نزول حق ؛ 2 . نزول سلطان ؛ 3 . نزول آب ؛ 4 . نزول فرشته ؛ 5 . نزول منّ و سلوى ؛ 6 . نزول آيه ( نشانه حق - معجزه ) ؛ 7 . نزول كلِّ شىء ؛ 8 . نزول مائده ؛ 9 . نزول كوهى از تگرگ ؛ 10 . نزول باران ؛ 11 . نزول رزق ؛ 12 . نزول تورات ؛ 13 . نزول خير ؛ 14 . نزول ايمنى و خواب ؛ 15 . نزول سكينه و وقار ؛ 16 . نزول قشون ؛ 17 . نزول چهارپايان ؛ 18 . نزول نور ؛ 19 . نزول لباس ؛ 20 . نزول آهن ؛ 21 . نزول كنز ؛ 22 . نزول امر ؛ 23 . نزول بلاء و . . . . استعمالات اين واژه در قرآن به يك معنا نيست ، در برخى موارد

--> ( 1 ) . مقاييس اللغة ، ماده نزل ؛ النون و الزاء و اللام : « كلمةٌ صحيحةٌ تدلُّ على هبوطِ شىء و وقوعِهِ ؛ و نَزَلَ عن دابته نُزولا و نزل المَطَرُ مِن السماء نُزولًا » . ( 2 ) . ابن منظور ، لسان العرب ، ماده نزل : « النزول ، و هو الحلول » . ( 3 ) . راغب ، مفردات ، ماده نزل : « النُّزولُ فى الأصلِ هو انحطاطُ من علوّ » .